به گزارش روابط عمومی اداره کل کتابخانه های عمومی استان تهران؛ به همت فرشته وفایی مسئول کتابخانه شهید فتوحی شعار، چهل و هفتمین محفل قرآنی "مصباح" با حضور حجت السلام و المسلمین اصغر رجبی دبیر و مدرس محفل قرآنی مصباح و علاقمندان به قرآن کریم در محل کتابخانه برگزار شد.

دراین جلسه مدرس محفل قرآنی مصباح، ابتدا توضیحات مختصری پیرامون آیات جلسه قبل بیان کرد، سپس در ادامه به شرح و تفسیر آیات ۶۵ الی ۷۰ سوره مبارکه آل عمران پرداخت.

وی در بیان نکات آیه ۶۵ گفت: هر یک از دو گروه یهودیان و مسیحیان، ابراهیم علیه السلام را از خود می دانستند و به قدری بازار این ادّعا داغ بود که قرآن در دو آیه ی بعد می فرماید: «ما کانَ إِبْراهِیمُ یَهُودِیًّا وَ لا نَصْرانِیًّا» این آیه برای پوچی ادّعای آنها می گوید:چگونه شما ابراهیم را که قبل از تورات و انجیل بوده، تابع آن دو کتاب می دانید؟ کتابی که هنوز نازل نشده است، پیرو ندارد. آیا حاضر نیستید این مقدار هم فکر کنید که لااقل حرف شما با تاریخ منطبق باشد.

سخنران نشست در ادامه به بیان پیام های آیه ۶۵ پرداخت و گفت: هنگام موعظه، از القاب متین وعناوین فرهنگی مخاطبان استفاده شود. «یا أَهْلَ الْکِتابِ»؛ علم و کتاب، از چنان ارزشی برخوردارند که منسوبان به آن نیز محترم است. «یا أَهْلَ الْکِتابِ»؛ سعی نکنید با انتساب شخصیّت ها به خود، حقّانیت خود را اثبات کنید. «لِمَ تُحَاجُّونَ فِی إِبْراهِیمَ» به جای نزاع در انتساب شخصیّت های والا، از فکر آنان پیروی کنید و ادّعاهای خود را مستند و هماهنگ با منطق و فطرت و تاریخ قرار دهید. «وَ ما أُنْزِلَتِ التَّوْراهُ»

حجت السلام والمسلمین رجبی، مدرس محفل قرآنی مصباح در ادامه به بیان نکات و پیام های آیه ۶۶ پرداخت و گفت: این آیه تذکّر و هشداری است به اهل کتاب، که شما در مورد آنچه بدان علم و آگاهی دارید، اشکال تراشی و سؤالات بی جا می کنید. با آنکه شما زندگی طبیعی حضرت عیسی ونیاز او به غذا ومسکن ولباس را دیده اید، ولی باز هم در مورد او به گفتگو نشسته اید. گاهی باید افراد مغرور و لجوج را تحقیر کرد. «ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ»؛ افراد لجوج، حتّی در امور روشن به نزاع می نشینند. «حاجَجْتُمْ فِیما لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ»؛ اگر سرچشمه ی مباحثات، تحقیق باشد ارزش دارد، ولی اگر برای طفره رفتن باشد، مورد انتقاد است. «حاجَجْتُمْ فِیما لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ»

وی با اشاره به آیه ۶۷  که با آوردن کلمه ی «مُسْلِماً» در کنار کلمه ی «حَنِیفاً»، هم ابراهیم را از شرک مبرّا کرده است و هم کفر و شرک را انحراف و ناحق دانسته است به تفسیر آیه ۶۸ پرداخت و گفت: از این آیه معلوم می شود که نسبت ایمانی، فراتر و محکم تر از نسبت خویشاوندی است و افرادی که هم فکر و هم خط و هم هدف باشند، به همدیگر نزدیک تر از کسانی هستند  که در ظاهر قوم و خویشند، ولی به لحاظ فکری و اعتقادی از همدیگر جدایند.

دبیر محفل قرآنی در بیان پیام های آیه ۶۸ سوره مبارک آل عمران گفت: پیوند مردم با رهبر، پیوند مکتبی است، نه پیوند قبیله ای، زبانی، منطقه ای و نژادی. «إِنَّ أَوْلَی النّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ»؛ ملاک قُرب به انبیا، اطاعت از آنان است. «أَوْلَی النّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ»؛ پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و مسلمانان، در خط ابراهیم و هم مرام و هم هدف با او هستند. «أَوْلَی النّاسِ بِإِبْراهِیمَ... وَ هذَا النَّبِیُّ»

وی در ادامه در بیان نکته های آیه ۶۹ گفت: سیمای تهاجم فرهنگی و توطئه های دشمن برای بی دین کردن مسلمانان را در این آیه و سه آیه ی بعد می بینیم. این آیه خبر از کینه های مکتبی، آیه بعد خبر از لجاجت و کفر می دهد که مجموعاً یک تهاجم فرهنگی برخاسته از باطن تاریک آنان و بکارگیری شیوه های کتمان، زیر سؤال بردن و تضعیف و تزلزل عقاید توده ی مردم است.

مدرس محفل قرآنی مصباح در ادامه سخنانش پیام های این آیه را مطرح کرد و گفت: خداوند، نقشه های دشمنان دین را افشا وآنان را رسوا می کند؛ شناخت دشمن وبرنامه های او، لازمه ی درامان ماندن از آسیب های احتمالی است؛ خطر تهاجم فکری و فرهنگی، جدّی است؛ به اظهاراتِ منافقانه ی مخالفان اعتماد نکنید، آنها قلباً خواستار انحراف شما هستند؛ در قضاوت ها، انصاف را فراموش نکنید. گروهی از اهل کتاب، چنین آرزویی دارند، نه همه ی آنها. «وَدَّتْ طائِفَهٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ»

وی افزود: باید کاری کنید که دشمن آرزوی انحراف شما را به گور ببرد. کلمه «لو» در موارد ناشدنی بکار می رود. «لَوْ یُضِلُّونَکُمْ»؛ کسانی که در صدد انحراف دیگران هستند، ابتدا خود مرتکب حیله، نفاق، کینه، تهمت وتوطئه می شوند. «وَ ما یُضِلُّونَ إِلاّ أَنْفُسَهُمْ»؛ میل به انحراف دیگران، خود یک انحراف بزرگ اخلاقی است. «وَدَّتْ... وَ ما یُضِلُّونَ إِلاّ أَنْفُسَهُمْ»

حجت السلام والمسلمین رجبی دبیر محفل قرآنی کتابخانه شهید فتوحی شعار در پایان سخنانش ضمن قرائت آیه ۷۰ در بیان نکات آن گفت: ظاهراً این آیه به بشارت هایی نظر دارد که اهل کتاب در تورات و انجیل درباره حضرت محمد صلی الله علیه و آله خوانده بودند، ولی به خاطر حفظ موقعیّت اجتماعی و منافع مادّی، همه ی آن نشانه های الهی را نادیده گرفتند.